عصر یک جمعه ی دلگیر

                                 دلم گفت :

                   بگویم ،بنویسم

  که چرا عشق به انسان نرسیدست ؟

   چرا آب به گلدان نرسیدست ؟

وهنوزم که هنوز ست

غم عشق به پایان نرسیدست ؟

  بگو حافظ دلخواسته ز شیراز بیاید

              بنویسد ...

            که هنوز هم که هنوز ست

            چرا یوسف گمگشته به کنعان نرسیدست ؟

                        و چرا کلبه ی احزان به گلستان نرسیدست ؟

                                        عصر این جمعه ی دلگیر

                          وجود تو کنار دل هر بیدل آشفته شود حس

                                                                  تو کجایی گل نرگس ؟

                                             التماس دعا 

زندگي خوردن و خوابيدن نيست

    انتظار و هوس و ديدن و ناديدن نيست

   زندگي چون گل سرخي است

پر از خار و پر از برگ و پر از عطر لطيف

يادمان باشد اگر گل چيديم  

          عطر و برگ و گل و خار

           همه همسايه ديوار به ديوار همند

   روی کوچه ی برفی  

                  رد پایی ست که 

                           رفته و بر نگشته  

                                         ...  

                                                 انگار قصه ی توست 

                     گل اگر خار نداشت

                                                    دل اگر بی غم بود

  اگر از بهر پرستو قفسی تنگ نبود

           زندگی 

                     عشق 

                                 اسارت

          همه بی معنا بود

                              کاش

                   آن لحظه که تقدیم تو شد هستی من

                                                     می نوشتم

                                             جنس این جام بلور است

              پر از عشق و غرور

       مبادا بازیچه شود

                                          می شکند

 یک دوست گل به نام gth برای شادی گل از دست رفته اش مهسا از من خواست

که شمعی در وبلاگم روشن کنم.

من هم از شما دوستای گلم می خوام که یه فاتحه برای شادی روح این عزیز 

تلاوت کنید . 

                           برای خرید عشق

                     هر کس هر چه داشت آورد

                                        من و تو هیچ نداشتیم

                                                         پس گریستیم

        همگی گمان کردند چون هیچ نداریم می گرییم

                                    اما 

                           هیچ کس ندانست که

         قیمت عشق ٬ اشک است

                                                                                      و بهای اشک ٬ عشق

             و كسي گفت بهار است

                                و من با شبنم

     روي يك برگ گل ياس نوشتم

                                     اي كاش  

          اين بهاري كه همه مي گويند

                                  بي خبر مي آمد

     شايد آنوقت ز شوقش

                                    همه گل مي داديم

                   بهار ۸۷ مبارك                   

                           کیسه ی کوچک چای 

                       تمام عمر  

        دلباخته ی لیوان شد

   ولی هر بار که حرف دلش را می زد

                         صدایش در آب جوش می سوخت

           کیسه ی کوچک چای

                        با یک تکه نخ

                               رفت ته لیوان

                        و حرف دلش را آهسته گفت

                                      لیوان سرخ شد              

                                             خداوند روز اول آفتاب را آفرید

                                                               روز دوم دریا  

                    روز سوم صدا را

                           روز چهارم رنگها را

                                   روز پنجم حیوانات

                                        روز ششم انسان را

 و روز هفتم خدا با خود اندیشید که چه چیز را نیافریده است

                               ... پس تو را برای من آفرید    

 A friend  is sweet when it's new

it's sweeter when it's true

         !it's sweetest when it's you

  My love.............

               ادمی تا زنده است

     باید به فریادش رسید

                 ور نه

           بر سنگ مزارش

             آب پاشیدن

              چه سود ... ؟!

         آمدی جانم به قربانت ولی حالا چرا ...؟!  

                      دیروز با یک دسته گل آمده بودی به دیدنم

     با یک لبخند مهربان که سالها انتظارش را می کشیدم

                                گریه کردی وگفتی :

                                         « دلت برایم تنگ شده ... »               

             و من تنها نگاهت کردم و سکوت !

                               وقتی رفتی

                      سنگ قبرم از اشکانت خیس شده بودند ...

                        کاش هیچگاه برای دیر شدن ٬ دیر نمی شد ...

                                    عاشقي تعطيل ...

  تپیدن قلبا فقط برای زنده موندنه

فرقی نداره تو قفس یا توی سینه میمونه                        قلب كوچيك آدما تو سينشون مقدسه

                                                                           اين دلاي كوچيك همش واسه كسي دلواپسه

دلاي سرخ آدما خونينه و مثل شراب

اما دل و در بياري ميشه فقط كاسه ي آب                       قلب و در آورد شدش قلبه اسير يه سؤال

                                                                          آدمي عشق تو قلبشه ٬ پس تكليف عشق شد محال

                 چقدر گفتم با دلاي بي تاب و تازه نفس بد تا نكنين ٬ها ...

           چقدر گفتم دلاي عاشقا رو جدي بگيرين ٬ها ...

      چقدر گفتم قلباي بي تاب رو زخمي و پاره پاره نكنين ٬ها ...

                    گوش نكردين٬  اينم آخر و عاقبتش...   

                        نه ...اشتباه ندیدید  

            این صدای قلب منه٬ گفتم که ضعیفه ولی حالا داره فریاد میزنه

          این قلب بی تاب و کوچیک با صدای بلند فریادمیزنه تا زمانی که همه ی

            موتورهای جستجوگر واژه ی زیبای عشق را  serch  نميكنن واين واژه و

                       امثال  اين براشون بيگانه شده ٬به ياد خيلي ها بندازه كه

                 هنوز هم قلبها مي تپند         

                                     اگر چه سخت

                                              ومن دلي دارم به وسعت تمام قلب هاي بي تاب

                                                دوستتون دارم